Listy Episkopatów Europy:

Sport a życie chrześcijańskie (cz I.)

Sport nie może być uważany za rzeczywistość samą w sobie, zamkniętą i kompletną. Jego miejsce jest na odpowiednim szczeblu całej hierarchii wartości, takich jak: Bóg, szacunek dla osoby i jej życia, przestrzeganie wymagań rodziny, solidarność międzyludzka. W takim układzie sport nie jest celem, ani zwyczajnym środkiem do celu. Jest raczej wartością – dla człowieka i dla kultury, miejscem humanizmu i cywilizacji, które niestety może okazać się miejscem degeneracji jednostki i społeczeństwa.

Sport a życie chrześcijańskie (cz II.)

Sport nie może być uważany za rzeczywistość samą w sobie, zamkniętą i kompletną. Jego miejsce jest na odpowiednim szczeblu całej hierarchii wartości, takich jak: Bóg, szacunek dla osoby i jej życia, przestrzeganie wymagań rodziny, solidarność międzyludzka. W takim układzie sport nie jest celem, ani zwyczajnym środkiem do celu. Jest raczej wartością – dla człowieka i dla kultury, miejscem humanizmu i cywilizacji, które niestety może okazać się miejscem degeneracji jednostki i społeczeństwa.

Sport a życie chrześcijańskie (cz III.)

Sport nie może być uważany za rzeczywistość samą w sobie, zamkniętą i kompletną. Jego miejsce jest na odpowiednim szczeblu całej hierarchii wartości, takich jak: Bóg, szacunek dla osoby i jej życia, przestrzeganie wymagań rodziny, solidarność międzyludzka. W takim układzie sport nie jest celem, ani zwyczajnym środkiem do celu. Jest raczej wartością – dla człowieka i dla kultury, miejscem humanizmu i cywilizacji, które niestety może okazać się miejscem degeneracji jednostki i społeczeństwa.

Sport a życie chrześcijańskie (cz IV.)

Sport nie może być uważany za rzeczywistość samą w sobie, zamkniętą i kompletną. Jego miejsce jest na odpowiednim szczeblu całej hierarchii wartości, takich jak: Bóg, szacunek dla osoby i jej życia, przestrzeganie wymagań rodziny, solidarność międzyludzka. W takim układzie sport nie jest celem, ani zwyczajnym środkiem do celu. Jest raczej wartością – dla człowieka i dla kultury, miejscem humanizmu i cywilizacji, które niestety może okazać się miejscem degeneracji jednostki i społeczeństwa.

Sport w służbie integralnego rozwoju człowieka oraz wspólnoty narodów.

Sport w służbie integralnego rozwoju człowieka oraz wspólnoty narodów.„Rywalizacja” jest jednym ze sposobów wyrażania istoty ludzkiej i zawsze była nieodłączną częścią życia człowieka na przestrzeni czasów. Wymiar zabawy, zdolność do odczuwania radości, kształtowania się poprzez grę i zabawę ujawniają, że człowiek jest czymś więcej niż tylko „prochem ziemi”, zajętym zaspokajaniem podstawowych potrzeb. Ujawnia, że człowiek uosabia kreatywną wolność, kształtuje świat na różne sposoby, cieszy się nim i raduje. Gra i zabawa pozwalają odkryć duchowość człowieka, jego inwencję i oryginalność, taki człowiek pragnie wolności i życia w pełni, poszukuje bodźca i wyzwania, kultywuje sztukę i piękno, realizuje się w radości, przyjemności i świętowaniu, wykorzystuje własny potencjał do nieustannego pokonywania własnych ograniczeń.

Wydawnictwo:

Pełne zwycięstwo. Nowy Testament. Wydanie dla sportowców

Pełne zwycięstwo. Nowy Testament. Wydanie dla sportowców

Rozważanie na luty

Pokochać z głową

A tak wracamy do pytania o miłość. Czy to, o czym mówiliśmy na początku, to była miłość? Przecież - jak słusznie teraz mówisz - "Ja naprawdę myślałam, że pociąg seksualny to jest miłość, że wystarczy, gdy nam dobrze w łóżku. A naprawdę wcale go nie znałam". "Bo kiedy miałem okazję wiedzieć kim ona jest? Wobec tego czy można mówić, że zdecydowałem się na zaślubienie jej dobrowolnie?".
czytaj więcej

Modlitwa Sportowca

Boże, Ty wiesz, że nie żyję sam na świecie. Drugi człowiek to wielki dar. Dlatego dziękuję za ludzi, których stawiasz na mojej drodze. Dziękuję za moją drużynę, za trenerów, działaczy, za tych, którzy dbają o nasze zdrowie i wszystkich, którzy pracują dla dobra drużyny.
czytaj więcej

Goście

Szczęść Boże. Za trud i wysiłek, dobry wynik i inne łaski tak ważne dla sportowca można podziękować ...
czytaj wiecej